Career Inspiration Lifestyle Millennial

Alles goed? Ja, druk druk druk hé! Waarom de millennial verlangt naar een ander werklandschap

17 februari 2017

Toen ik enkele jaren geleden voor een consulting project over psychosociaal welzijn een kaderlid interviewde, vertelde hij mij dat hij bewust meer waarde was gaan hechten aan tijd dan aan geld. Klinkt heel logisch. En toch werken we met z’n allen véél. En schiet er in de alsmaar voortdurende ratrace steeds minder tijd over voor wat we écht belangrijk lijken te vinden. Tijd doorbrengen met familie, vrienden, onze kinderen zien opgroeien, hobby’s. De kleine gelukjes in het leven.

En toch zie ik iedereen maar voortdoen. Vreemd toch. Of niet? Ik had deze wijsheid mee gekregen alvorens ik begon te werken en toch deed ik mee. Hard werken en thuis niet te genieten zijn om dan in de weekend te recupereren voor de volgende werkweek. Op zondag al slecht gezind worden omdat het morgen weer maandag is. Ugh, I hate my life. Zo was het. En zo is het denk ik voor veel mensen nog altijd. Want dat is toch normaal? Dat is nu eenmaal volwassen zijn. Je gaat werken en als je tijd overhebt, doe je de dingen die je leuk vindt. Echt, mama? Is dit dan nu het leven, papa?

Ik ben nooit een grote rebel geweest. Maar ik stel graag dingen in vraag. En toch deed ook ik gewoon voort. (read my story here ) Tot dat moment komt. Een burnout, een sterftegeval, een ziekte, een deugddoende vakantie… Het moment van bewustwording kan vele vormen aannemen. Op adem komen. Reflecteren. Jezelf de vraag stellen: is dit hoe ik mijn leven wil leiden? Onze generatie vraagt het zich alleszins massaal af. Waarom 8 uur werken 5 dagen lang en dan 2 dagen niets? Waarom van 9 tot 5 of ergens daarrond? Waarom urenlang op een stoel aan een bureau zitten? This doesn’t make any sense to us. Hoe efficiënt kan dit überhaupt zijn?

Als je het mij vraagt mogen bedrijven dringend wat meer focus leggen op de kwaliteit van het werk dat we afleveren in plaats van op de uren dat we werken. Als ik een taak kwaliteitsvol kan afleveren na 2 uur, is dat dan niet beter dan dat ik exact diezelfde taak kan doen in 4 uur? Zijn we echt de groei van onze bedrijven aan het promoten door ons te fixeren op het aantal uren dat iemand werkt? Wij willen vrijheid. Vrijheid om zelf te bepalen wanneer we het meest productief zijn in de dag.

Ik ben blij dat meer en meer bedrijven dit beseffen en de nodige maatregelen nemen. Maar daarmee eindigt het niet. We moeten werken aan een mentaliteitswijziging. De cultuur van onze bedrijven zijn nog steeds hardnekkig geworteld in een generatie die leek te vinden dat je leefde om te werken. Wel, werkgevers, wij willen werken om te léven. Laat ons met z’n allen een gezonder werklandschap creëren waarin de burn-outs niet langer in het rond vliegen. Laat ons een werkleven creëren dat vol te houden is tot aan ons pensioen. Een werkleven dat ons toelaat te genieten van het leven naast ons werk. Want uiteindelijk, is dat niet waar het allemaal om draait?

Hoe is jouw work-life balance? Heb je graag standaard uren? Of mag het voor jou flexibeler? Laat het me weten hieronder in de comments of stuur me je bedenkingen in een persoonlijk bericht!
Like
Like Love Haha Wow Sad Angry
11

You Might Also Like

7 Comments

  • Reply Luc 2 april 2017 at 07:42

    Hatelijk is het, die “8 uur fysiek aanwezig zijn” mentaliteit. Zelf lukt het mij perfect om in 6a7 uur men werk te doen!
    Ik ben dan ook maar aanwezig van 8.45 tot 15.50 doorgaans. Gelukkig dat ik het kan want op veel bedrijven is het gewoon not done. Daar bestaat nog altijd dat idee dat je moet werken van 9 tot 17.00. Hoe vaak ik te horen gekregen heb vroeger: “werk dan wat trager” zodat je gans de dag kan vullen met “werken” , ik kan het niet meer tellen.

    Het probleem is echter dubbel: te veel mensen zouden er van profiteren. Ik zie nu al hoe collega’s (die wel 8 uur) aanwezig zijn meer op Facebook zitten dan eigenlijk werken, maar dan wel klagen over mensen zoals ik die “vroeger” doorgaan.
    Alsof 8 uur fysiek aanwezig zijn het bewijs is van “goed werken”.

    Vrijheid aan werknemers geven betekent ook meer verantwoordelijkheid geven aan die werknemers en daar knelt nu helaas het schoentje.

    Verder: veel beroepen zijn uiteraard ook gewoon niet in staat een flexibeler systeem toe te staan (denk maar aan bandwerk).

    • Reply margot 2 april 2017 at 13:58

      inderdaad, klopt volledig. Met het artikel wou ik wat aanzet geven tot discussie en bewustwording. De nuances heb ik er niet helemaal in verwerkt. Maar sowieso spreek ook jij hier over die mentaliteitswijziging die volgens mij al long overdue is! Ik voel wel dat veel mensen een andere gedachtegang hierover hebben (meestal jongere generatie werknemers) maar de cultuur is altijd heel diepgeworteld en moeilijk te veranderen. Ik denk dat we daarvoor gewoon de tijd zijn gang voor moeten laten gaan en vertrouwen op een positieve evolutie. In heel wat bedrijven is dat ook echt al wel. Startups, maar ook grote bedrijven die echt al inzetten hierop (zoals Microsoft bv). Ik vind het alleszins top dat jij gewoon vertrekt als je werk erop zit! Chapeau en ik zou zeggen: ga vooral het gesprek aan met mensen die er slecht over denken. Een oprecht, respectvol gesprek kan veel doen, toch? Veel succes en bedankt alleszins voor je reactie! Het zijn mensen zoals jij trouwens die voor die cultuursverandering zorgen! THUMBS UP!

  • Reply d 2 april 2017 at 11:01

    “Je gaat werken en als je tijd overhebt, doe je de dingen die je leuk vindt. Echt, mama? ”

    Ja echt ja, met niets te doen draait de economie niet, en bijgevolg de samenleving ook niet. Als je denkt dat 38/40 uren werkweek ‘leven om te werken’ is, wees dan maar zeer blij dat je in België woont. Kan je lekker blijven lanterfanten op kosten van de ziekenkas, dus van de mensen die wél werken.

    • Reply margot 2 april 2017 at 14:03

      Ik ga akkoord met wat je zegt. Dat is dan ook de reden waarom ik werk en niet “lanterfant”. Ik heb ook niet gezegd dat een 38/40 uren werkweek per definitie leven om te werken is. Met dit artikel wil ik mensen aan het denken zetten. Bedankt om het te lezen en te reageren!

    • Reply Luc 2 april 2017 at 14:11

      Er zijn tal van studies die aantonen dat je nog altijd even productief of zelfs productiever kan zijn met minder uren werken.
      Het is namelijk niet het aantal uren dat je werkt die bepalend zijn, maar wel de efficiëntie!
      Dat is iets dat mensen zoals jij blijkbaar nog altijd niet vatten.
      Al zijn er uiteraard altijd jobs waar je gebonden bent aan machines en dergelijke en er dus minder flexibiliteit is.
      + ik denk ook dat je totaal niet snapt waar het artikel over gaat.
      Het artikel gaat helemaal niet om de hoeveelheid qua werkuren wel over de indeling ervan.

      Verder begrijp ik ook niet goed wat lanterfanten op de kosten van de ziekenkas hier bij komen doen? De excessen zijn er zeker, maar die kunnen er perfect uit gehaald worden mits een adequate controle.

      Nog een laatste uitgooier: mensen die minder uren MOETEN kloppen (betalend werk) , werken doorgaans langer en meer!
      Denk aan vrijwilligerswerk, tweede job (als zelfstandige bv) omdat ze die dingen WILLEN doen.

      Werk is er altijd nodig , maar de inhoud van het werk en hoe het opgevat moet worden, moet stilaan aangepast worden aan de realiteit.

  • Reply Sietske 2 april 2017 at 18:25

    Hey Margot,

    ik leerde je blog kennen via een artikel van HLN. En ik herkende me direct in jouw verhaal.
    Ik maak me soms letterlijk ziek door ons drukke leven! 38-40 uren week, 9-5 job, 20 dagen vakantie en dan vaak nog op verplichte dagen.. Het wordt inderdaad tijd dat bedrijven meegaan met hun tijd en beseffen dat er een mentaliteitsverandering is.

    Bedankt voor dit O zo goed verwoorde artikel. En het doet me deugd om te merken dat ik niet de enigste ben die hier mee worstelt!

  • Reply Jill 2 april 2017 at 23:56

    Hallo, ik kan jou helemaal volgen in je verhaal… ik ben zelf nog net geen 30 jaar en heb een dochtertje van 4 en twee “pluskindjes” van 10 en 12 jaar. Ik ging tot over een jaar en half geleden nog full time werken, uiteindelijk heb ik dan de stap gezet om part time te gaan werken. Omdat ik voelde dat ik bijna bij die burn-out terecht ging komen. Mijn man heeft een drukke job en moet hiervoor vaak naar het buitenland, ik sta er dus vaak alleen voor. Wel, ik kreeg veel commentaren, dat ik nog zo jong was en dat ik dan later geen goed pensioen ging hebben. Ik moet zeggen dat was de beste beslissing die ik ooit maken. Jammer genoeg is het niet mijn “droomjob” maar ik heb wel de luxe om te werken als mijn kind op school is, en ze elke morgen te kunnen brengen en afhalen. Hele dagen thuiszitten zou ik ook niet kunnen, maar voor mij als persoon vind ik het de ideale combinatie. Veel jobs zijn er niet zo te vinden heb ik al gemerkt… dus ik denk echt dat je gelijk hebt met die “ingebakken cultuur” van 9 to 5… Maar kijk dat is voor ieder persoonlijk uit te maken. Net zoals ik veel artikels zie passeren op blogs voor en van mama’s die liever langer thuis zouden zijn na de geboorte, de ene mama wil sneller terug aan het werk en de andere wil liever langer bij zijn kindje zijn. Ieder persoon is anders en heeft andere gedachten hierover. Maar het zou niet slecht zijn dat we dan ook zelf meer “keuze” hebben qua jobs…

  • Leave a Reply